อด

ดูเพิ่ม: อ.ด., อดิ, อัด, อิด, อึด, อืด, อุด, อูด, อู๊ด, และ อ๋ด

ภาษาไทย

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔɤtᴰ; ร่วมรากกับ อึด; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน อด หรือ อึด, ลาว ອົດ (อ็ด) หรือ ອຶດ (อึด), คำเมือง ᩋᩫ᩠ᨯ (อ็‍ด) หรือ ᩋᩧ᩠ᨷ (อึ‍บ), เขิน ᩋᩫ᩠ᨯ (อ็‍ด) หรือ ᩋᩧ᩠ᨷ (อึ‍บ), ไทลื้อ ᦷᦀᧆ (โอด) หรือ ᦀᦹᧇ (อืบ), ไทดำ ꪮꪳꪒ (อึด), ไทขาว ꪮꪳꪒ, ไทใหญ่ ဢိုပ်း (อึ๊ป), ไทใต้คง ᥟᥪᥙᥴ (อื๋ป), อาหม 𑜒𑜢𑜤𑜆𑜫 (อึป์); เทียบเขมร អត់ (อต̍)

การแบ่งพยางค์		อด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	òt
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ʔot̚˨˩/^{(สัมผัส)}

อด (คำอาการนาม การอด)

กลั้น — ดูที่ ทน

อด

การแบ่งพยางค์		ออ-ดอ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ɔɔ-dɔɔ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	o-do
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ʔɔː˧.dɔː˧/^{(สัมผัส)}

อด

อด (คำอาการนาม การอด)