ฮั้ว
ดูเพิ่ม: ฮัว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ฮั้ว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | húua |
| ราชบัณฑิตยสภา | hua | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /hua̯˦˥/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ฮั้ว (คำอาการนาม การฮั้ว)
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ฮั้ว
- รูปแบบอื่นของ ᩁ᩠ᩅᩫ᩶ (รว็้)
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ruəꟲ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย รั้ว, คำเมือง ᩁ᩠ᩅᩫ᩶ (รว็้), เขิน ᩁ᩠ᩅᩫ᩶ (รว็้), ลาว ຮົ້ວ (ฮ็้ว), ไทลื้อ ᦷᦣᧉ (โฮ้), ไทใหญ่ ႁူဝ်ႉ (หู๎ว)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /hua˨˧˩/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ฮั่วกลาง-ตก (ประมาณ)
คำนาม
[แก้ไข]ฮั้ว
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาแต้จิ๋ว
- สัมผัส:ภาษาไทย/ua̯
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่สะกดด้วย ฮ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- ศัพท์ภาษาอีสานที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาอีสานที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำนามภาษาอีสาน
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน