ข้ามไปเนื้อหา

ฮั้ว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ฮัว

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว (hua5/huê5, ปรองดอง, รวมกัน)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ฮั้ว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhúua
ราชบัณฑิตยสภาhua
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hua̯˦˥/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

ฮั้ว (คำอาการนาม การฮั้ว)

  1. รวมหัวกัน, ร่วมกันกระทำการ
  2. สมยอมกันในการเสนอราคาเพื่อมุ่งหมายมิให้มีการแข่งขันราคาอย่างเป็นธรรม

ภาษาคำเมือง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

ฮั้ว

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩁ᩠ᩅᩫ᩶ (รว็้)

ภาษาอีสาน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ruəꟲ²; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย รั้ว, ภาษาคำเมือง ᩁ᩠ᩅᩫ᩶ (รว็้), ภาษาเขิน ᩁ᩠ᩅᩫ᩶ (รว็้), ภาษาลาว ຮົ້ວ (ฮ็้ว), ภาษาไทลื้อ ᦷᦣᧉ (โฮ้), ภาษาไทใหญ่ ႁူဝ်ႉ (หู๎ว)

คำนาม

[แก้ไข]

ฮั้ว

  1. รั้ว