เกี้ยว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เกี้ยว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgîao
ราชบัณฑิตยสภาkiao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kia̯w˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เกี้ยว

  1. เครื่องประดับลักษณะเป็นวงคล้ายพวงมาลัยสำหรับสวมจุก
  2. เครื่องประดับที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
  3. ผ้าคาดพุงสำหรับขุนนาง
คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

เกี้ยว (คำอาการนาม การเกี้ยว)

  1. รัด, พันแน่น, ติดแน่น
    เพราะประพฤติมันเกี้ยว เกี่ยงร้ายแกมดี
    -- โคลงโลกนิติ
  2. พูดให้รักในเชิงชู้สาว, พูดแทะโลม, พูดเลียบเคียงเพื่อให้สมปรารถนา
คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาหมิ่นใต้ (kiāu / kiō / kiau)

คำนาม[แก้ไข]

เกี้ยว

  1. คานหามของจีนชนิดหนึ่ง