เกี้ยว

ดูเพิ่ม: เกียว, เกี่ยว, และ เกี๊ยว

ภาษาไทย

เกี้ยว (เครื่องประดับบนศีรษะ)

เกี้ยว (ผ้าคาดพุง)

เกี้ยว (คานหาม)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เกี้ยว e k ī ˆ y w
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gîao
	ราชบัณฑิตยสภา	kiao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kia̯w˥˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

เทียบอังกฤษ crown

คำนาม

เกี้ยว

1. เครื่องประดับลักษณะเป็นวงคล้ายพวงมาลัยสำหรับสวมจุก
2. เครื่องประดับที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น

ลูกคำ

• เกี้ยวเกไล
• เกี้ยวคอไก่
• เกี้ยวชฎา
• เกี้ยวนวม
• เกี้ยวประทีป
• เกี้ยวลอมพอก
• เกี้ยวลาย
• ผ้าเกี้ยว
• พระเกี้ยว
• สวมเกี้ยว

รากศัพท์ 2

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เกี้ยว, ลาว ກ້ຽວ (ก้‍ยว), คำเมือง ᨠ᩠ᨿ᩶ᩅ (ก‍ย้ว), เขิน ᨠ᩠ᨿᩴ᩶ (ก‍ยํ้), ไทลื้อ ᦵᦂᧁᧉ (เก้ว), ไทใหญ่ ၵဵဝ်ႈ (เก้ว), ไทใต้คง ᥐᥥᥝᥲ (เก้ว), อาหม 𑜀𑜢𑜈𑜫 (กิว์)

คำนาม

เกี้ยว

1. ผ้าคาดพุงสำหรับขุนนาง

คำกริยา

เกี้ยว (คำอาการนาม การเกี้ยว)

1. รัด, พันแน่น, ติดแน่น

   เพราะประพฤติมันเกี้ยว เกี่ยงร้ายแกมดี

   -- โคลงโลกนิติ

2. พูดให้รักในเชิงชู้สาว, พูดแทะโลม, พูดเลียบเคียงเพื่อให้สมปรารถนา

ลูกคำ

• เกี้ยวพาน
• เกี้ยวพาราสี
• แก้เกี้ยว

รากศัพท์ 3

ยืมมาจากหมิ่นใต้ 轎 (kiāu / kiō / kiau)

คำนาม

เกี้ยว

1. คานหามของจีนชนิดหนึ่ง