เกเรเกตุง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เก-เร-เก-ตุง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgee-ree-gee-dtung
ราชบัณฑิตยสภาke-re-ke-tung
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/keː˧.reː˧.keː˧.tuŋ˧/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เกเรเกตุง

  1. (ภาษาปาก) ไม่เอางานเอาการ, ไม่เอาเรื่องเอาราว
  2. ไม่เอาใจใส่การเรียน ไปเรียนบ้างไม่ไปบ้าง (ใช้กับเด็ก)[1]
    เด็กคนนี้เมื่อเล็ก ๆ เกเรเกตุง แต่โตขึ้นก็เอาตัวรอดได้

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 16.