เก่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *kawᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kuoH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເກົ່າ (เก็่า), ภาษาไทลื้อ ᦂᧁᧈ (กั่ว), ภาษาไทดำ ꪹꪀ꪿ꪱ (เก่า), ภาษาไทใหญ่ ၵဝ်ႇ (ก่ว), ภาษาอาหม 𑜀𑜧 (กว์), ภาษาจ้วง gaeuq

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เก่า
สัทอักษรสากล /kaw˨˩/

คำคุณศัพท์[แก้]

เก่า (คำอาการนาม ความเก่า)

  1. ก่อน
    ครูคนเก่า
    กรรมเก่า
  2. ไม่ใหม่
    ผ้าเก่า
    ของเก่า

การใช้[แก้]

คำนี้เมื่อใช้ประกอบกับคำอื่น ๆ มีความหมายต่าง ๆ กัน แล้วแต่คำที่นำมาประกอบ

  1. มือเก่า
    ชำนาญ
    หัวเก่า
    ครึ ไม่ทันสมัย
    รถเก่า
    รถที่ใช้แล้ว

คำตรงข้าม[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]