เก่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *kawᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kuoH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເກົ່າ (เก็่า), ภาษาไทลื้อ ᦂᧁᧈ (เก่า), ภาษาไทดำ ꪹꪀ꪿ꪱ (เก่า), ภาษาไทใหญ่ ၵဝ်ႇ (ก่ว), ภาษาอาหม 𑜀𑜧 (กว์), ภาษาจ้วง gaeuq

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เก่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgào
ราชบัณฑิตยสภาkao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaw˨˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เก่า (คำอาการนาม ความเก่า)

  1. ก่อน
    ครูคนเก่า
    กรรมเก่า
  2. ไม่ใหม่
    ผ้าเก่า
    ของเก่า

การใช้[แก้ไข]

คำนี้เมื่อใช้ประกอบกับคำอื่น ๆ มีความหมายต่าง ๆ กัน แล้วแต่คำที่นำมาประกอบ

  1. มือเก่า
    ชำนาญ
    หัวเก่า
    ครึ ไม่ทันสมัย
    รถเก่า
    รถที่ใช้แล้ว

คำตรงข้าม[แก้ไข]

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]