เก๋าเจ๊ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาฮกเกี้ยน 狗種 (káu chéng, ลูกสุนัข, ชาติหมา (คำด่า))[1]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
เก๋า-เจ็๊ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgǎo-jéng
ราชบัณฑิตยสภาkao-cheng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaw˩˩˦.t͡ɕeŋ˦˥/

คำนาม[แก้ไข]

เก๋าเจ๊ง

  1. (ภาษาปาก) ชาติหมา (เป็นคำด่า)[2]

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. Notes on Modern Chinese Loanwords in Thai, sealang.net
  2. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 17.