ด่า

ดูเพิ่ม: ด̱า, ดำ, ด่ำ, และ ด้ำ

ภาษาไทย

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɗaːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨯ᩵ᩣ (ด่า), ลาว ດ່າ (ด่า), ไทลื้อ ᦡᦱᧈ (ด่า), เขิน ᨯ᩵ᩣ (ด่า), ไทดำ ꪒ꪿ꪱ (ด่า), ไทใหญ่ လႃႇ (ล่า), ไทใต้คง ᥘᥣᥱ (ล่า), ปู้อี ndas, จ้วง ndaq

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ด่า
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dàa
	ราชบัณฑิตยสภา	da
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/daː˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

ด่า (คำอาการนาม การด่า)

1. ใช้ถ้อยคำว่าคนอื่นให้เสียหาย มักใช้คำหยาบหรือคำที่มีความหมายส่อไปในทางไม่ดี
2. ตำหนิ

   เมื่อเช้าถูกนายด่า

ภาษาอีสาน

การออกเสียง

• (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /daː˨˨/
• เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ดา^{ต่ำ-ระดับ} (ประมาณ)

คำกริยา

ด่า (คำอาการนาม การด่า)

1. (สกรรม) ด่า

   คำพ้องความ: ป้อย

อ้างอิง

• พิณทอง, ป. "ด่า" ภาษาอีสาน. อีสานร้อยแปด. https://esan108.com/dict/view/ด่า