ด่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɗaːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨯ᩵ᩣ (ด่า), ภาษาลาว ດ່າ (ด่า), ภาษาไทลื้อ ᦡᦱᧈ (ด่า), ภาษาเขิน ᨯ᩵ᩣ (ด่า), ภาษาไทดำ ꪒ꪿ꪱ (ด่า), ภาษาไทใหญ่ လႃႇ (ล่า), ภาษาไทใต้คง ᥘᥣᥱ (ล่า), ภาษาปู้อี ndas, ภาษาจ้วง ndaq

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ด่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdàa
ราชบัณฑิตยสภาda
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/daː˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

ด่า (คำอาการนาม การด่า)

  1. ใช้ถ้อยคำว่าคนอื่นให้เสียหาย มักใช้คำหยาบหรือคำที่มีความหมายส่อไปในทางไม่ดี
  2. ตำหนิ
    เมื่อเช้าถูกนายด่า