เจ็บ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *cepᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຈັບ (เจับ), ภาษาไทดำ ꪹꪊꪸꪚ (เจย͢บ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦈᧇ (เจบ), ภาษาไทใหญ่ ၸဵပ်း (เจ๊ป), ภาษาอาหม 𑜋𑜢𑜆𑜫 (จิป์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เจ็บ
สัทอักษรสากล /t͡ɕep̚˨˩/

คำกริยา[แก้]

เจ็บ (คำอาการนาม การเจ็บ หรือ ความเจ็บ)

  1. ป่วยไข้
  2. รู้สึกทางกายเมื่อถูกทุบตีหรือเป็นแผลเป็นต้น

การใช้[แก้]

ป่วยไข้ ราชาศัพท์ว่า ประชวร

ภาษาปักษ์ใต้[แก้]

คำกริยา[แก้]

เจ็บ (คำอาการนาม การเจ็บ)

  1. ป่วย
  2. ปวด
    เจ็บหัว
    ปวดหัว
  3. ปวดอย่างต้องการขับถ่าย
    เจ็บฉี่
    ปวดปัสสาวะ
    เจ็บขี้
    ปวดอุจจาระ

ดูเพิ่ม[แก้]