ทุบ

ดูเพิ่ม: ท.บ., ทบ, ทบ., ทับ, ทึบ, ทึบ่, และ ทูบ

ภาษาไทย

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *dupᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ทุบ, ลาว ທຸບ (ทุบ), คำเมือง ᨴᩩᨷ (ทุบ), เขิน ᨵᩩ᩠ᨷ (ธุ‍บ), ไทลื้อ ᦑᦳᧇ (ทุบ), ไทใหญ่ ထုပ်ႉ (ถุ๎ป), จ้วง dub, ภาษาจ้วงใต้ tup

การแบ่งพยางค์		ทุบ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	túp
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	thup
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/tʰup̚˦˥/^{(สัมผัส)}

ทุบ (คำอาการนาม การทุบ)

(สกรรม) ใช้ของแข็ง เช่น ค้อน หรือ สิ่ง ที่มี ลักษณะ กลม ๆ เป็นต้น ตี ลง ไป บนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เพื่อ ให้แตก หรือเพื่อให้นุ่มให้แหลก หรือเพื่อให้ตาย
ทุบมะพร้าว

ทุบอิฐ

ทุบหิน

ทุบเนื้อวัว

ทุบเนื้อหมู

ทุบด้วยท่อนจันทน์

ทุบหัวปลา
(ในเชิงเปรียบเทียบ, สกรรม) อาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
เอากำปั้นทุบหลัง

เอามือทุบโต๊ะ