เซา
ดูเพิ่ม: เซ่า
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน เซา, ภาษาลาว ເຊົາ (เซ็า), ภาษาคำเมือง ᨪᩮᩢᩣ (เซัา), ภาษาเขิน ᨪᩮᩢᩣ (เซัา), ภาษาไทลื้อ ᦌᧁ (เซา), ภาษาไทใหญ่ သဝ်း (ส๊ว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥝᥰ (เส๊า), ภาษาอาหม 𑜏𑜧 (สว์)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | เซา | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sao |
ราชบัณฑิตยสภา | sao | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /saw˧/(สัมผัส) |
คำกริยา
[แก้ไข]เซา (คำอาการนาม การเซา)
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เซา (คำอาการนาม ความเซา)
คำประสม
[แก้ไข]เหงาหงอย
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]เซา (คำอาการนาม ก๋ารเซา หรือ ก๋านเซา)
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]เซา (คำอาการนาม การเซา)