ข้ามไปเนื้อหา

เฒ่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *crawꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน เถ้า หรือ เถ่า, ภาษาลาว ເຖົ້າ (เถ็้า), ภาษาคำเมือง ᨳᩮᩢ᩶ᩣ (เถั้า), ภาษาไทลื้อ ᦏᧁᧉ (เถ้า), ภาษาไทดำ ꪹꪖ꫁ꪱ (เถ้า), ภาษาไทใหญ่ ထဝ်ႈ (ถ้ว), ภาษาอาหม 𑜌𑜧 (ถว์) หรือ 𑜌𑜨𑜧 (ถอ̂ว์), ภาษาจ้วง daeuz, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง taeuz (โต, ใหญ่, หลวง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เท่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtâo
ราชบัณฑิตยสภาthao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰaw˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงเถ้า
เท่า

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เฒ่า (คำอาการนาม ความเฒ่า)

  1. แก่, มีอายุมาก

คำพ้องความ[แก้ไข]

ดูที่ อรรถาภิธาน:แก่

คำประสม[แก้ไข]