เถ้า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เท่า
สัทอักษรสากล /tʰaw˥˩/
คำพ้องเสียง เฒ่า
เท่า

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *dawᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເທົ່າ (เท็่า), ภาษาไทใหญ่ တဝ်ႈ (ต้ว)

รูปแบบอื่น[แก้]

คำนาม[แก้]

เถ้า

  1. สิ่งที่เป็นผงละเอียดของสิ่งที่เหลือจากไฟเผามอดแล้ว, ขี้เถ้า ก็ว่า

รากศัพท์ 2[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

เถ้า

  1. รูปที่ล้าสมัยของ เฒ่า
การใช้[แก้]

ปัจจุบันพบได้แต่ในคำว่า เถ้าแก่ และ เถ้าแก่เนี้ย

ภาษาอีสาน[แก้]

การออกเสียง[แก้]

  • เถ่า

คำวิเศษณ์[แก้]

เถ้า

  1. เฒ่า