เลอะเทอะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

เลอะ + (เทอะ เป็นคำสร้อย)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เลอะ-เทอะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงlə́-tə́
ราชบัณฑิตยสภาloe-thoe
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/lɤʔ˦˥.tʰɤʔ˦˥/

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

เลอะเทอะ (คำอาการนาม ความเลอะเทอะ)

  1. เปรอะเปื้อน
    ขุดดินมือเลอะเทอะ
    กินข้าวหกเลอะเทอะ
  2. เลเพลาดพาด
    วางข้าวของไว้เลอะเทอะ
  3. โดยปริยายหมายความว่า เลื่อนเปื้อน, เหลวไหล, ไม่ได้เรื่อง, โบราณใช้ว่า เลอะเพอะ ก็มี
    คนเมาพูดจาเลอะเทอะ