ၵၢင်ႁၢဝ်

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ၵၢင် (กาง, กลาง) +‎ ႁၢဝ် (หาว, หาว, ฟ้า, สวรรค์); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย กลางหาว, ภาษาลาว ກາງຫາວ (กางหาว), ภาษาเขิน ᨠᩣ᩠ᨦᩉᩣ᩠ᩅ (กางหาว), ภาษาไทลื้อ ᦂᦱᧂᦠᦱᧁ (กางหาว)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ၵၢင်ႁၢဝ် (กางหาว)

  1. ฟ้า, ท้องฟ้า
  2. สวรรค์

คำพ้องความ[แก้ไข]

ฟ้า