กลางหาว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]กลาง + หาว; ร่วมเชื้อสายกับลาว ກາງຫາວ (กางหาว), คำเมือง ᨠᩖᩣ᩠ᨦᩉᩣ᩠ᩅ (กลางหาว), เขิน ᨠᩣ᩠ᨦᩉᩣ᩠ᩅ (กางหาว), ไทลื้อ ᦂᦱᧂᦠᦱᧁ (กางหาว), ไทใหญ่ ၵၢင်ႁၢဝ် (กางหาว), ไทใต้คง ᥐᥣᥒᥞᥣᥝᥴ (กางห๋าว), อาหม 𑜀𑜂𑜫 𑜍𑜈𑜫 (กง์ รว์), คำตี้ က︀ၢင︀်ႈꩭၢဝ︀်
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กฺลาง-หาว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | glaang-hǎao |
| ราชบัณฑิตยสภา | klang-hao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /klaːŋ˧.haːw˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]กลางหาว