ၸီႉ
ดูเพิ่ม: စ, စို့, စု, စူ, စူး, စူၪ, စဲး, စဳ, စဴ, စ့, စ့ၩ, ၸ, ၸီ, ၸီး, ၸီႇ, ၸီႈ, ၸူး, ၸူႉ, ၸူႛ, และ ၸဲး
ภาษาไทใหญ่
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ɟiːꟲ, จากภาษาจีนยุคกลาง 指 (MC tsyijX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ชี้, ภาษาคำเมือง ᨩᩦ᩶ (ชี้), ภาษาลาว ຊີ້ (ซี้), ภาษาไทลื้อ ᦋᦲᧉ (ชี้), ภาษาไทดำ ꪋꪲ꫁ (จิ้̱), ภาษาอาหม 𑜋𑜣 (ฉี), ภาษาจ้วงแบบหนง jix
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /t͡ɕiː˦˨ˀ/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: จ้ี
- สัมผัส: -iː