ၸီႉ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɟiːᶜ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC t͡ɕˠiɪX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ชี้, ภาษาคำเมือง ᨩᩦ᩶ (ชี้), ภาษาลาว ຊີ້ (ซี้), ภาษาไทลื้อ ᦋᦲᧉ (ชี้), ภาษาไทดำ ꪋꪲ꫁ (จิ้̱), ภาษาอาหม 𑜋𑜣 (จี); เทียบภาษาเวียดนาม chỉ (จี๋) และ chĩa (เจี๋ย)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ၸီႉ (จี๎)

  1. ชี้