ၸူႉ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ɟuːᶜ² (คนรัก; ผู้ล่วงประเวณี); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ชู้, ภาษาคำเมือง ᨩᩪ᩶ (ชู้), ภาษาเขิน ᨩᩪ᩶ (ชู้), ภาษาลาว ຊູ້ (ซู้), ภาษาไทลื้อ ᦋᦴᧉ (ชู้), ภาษาไทใต้คง ᥓᥧᥳ (จู๎), ภาษาอาหม 𑜋𑜥 (จู)

คำนาม[แก้ไข]

ၸူႉ (จู๎)

  1. ชู้ (คนรัก)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ၸူႉ (จู๎) (คำอาการนาม လွင်ႈၸူႉ)

  1. รวบรวม