ຊູ້

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาลาว[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ɟuːᶜ² (คนรัก; ผู้ล่วงประเวณี); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ชู้, ภาษาคำเมือง ᨩᩪ᩶ (ชู้), ภาษาเขิน ᨩᩪ᩶ (ชู้), ภาษาไทลื้อ ᦋᦴᧉ (ชู้), ภาษาไทใหญ่ ၸူႉ (จู๎), ภาษาไทใต้คง ᥓᥧᥳ (จู๎), ภาษาอาหม 𑜋𑜥 (จู)

คำนาม[แก้ไข]

ຊູ້ (ซู้) (คำลักษณนาม ຄົນ)

  1. ชู้ (ผู้ล่วงประเวณี)
  2. ชู้ (คนรัก)

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]