accepta

ดูเพิ่ม: acceptà

ภาษากาตาลา

คำกริยา

accepta

1. การผันรูปของ acceptar:
   1. บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาบอกเล่า
   2. บุรุษที่สอง เอกพจน์ มาลาสั่ง

ภาษาฝรั่งเศส

การออกเสียง

• เสียง:

  (file)

คำกริยา

accepta

1. บุรุษที่สาม เอกพจน์ past historicของ accepter

ภาษาโรมาเนีย

รากศัพท์

ยืมมาจากฝรั่งเศส accepter, ละติน acceptare (อักเกปตาเร)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ak.t͡ʃepˈta/

• เสียง:

  (file)

• สัมผัส: -a
• การแบ่งพยางค์: ac‧cep‧ta

คำกริยา

a accepta (third-person singular present acceptă, past participle acceptat) 1st conj.

1. ยอมรับ

   Am acceptat destinul meu.

   I've accepted my fate.

การผันรูป

    การผันรูปของ accepta (first conjugation, no infix)

รูปกริยากลาง			a accepta
รูปกริยาเป็นนาม			acceptând
รูปกริยาขยายอดีตกาล			acceptat
พจน์		เอกพจน์			พหูพจน์
บุรุษ		บุรุษที่หนึ่ง	บุรุษที่สอง	บุรุษที่สาม	บุรุษที่หนึ่ง	บุรุษที่สอง	บุรุษที่สาม
มาลาบอกเล่า		eu	tu	el/ea	noi	voi	ei/ele
	ปัจจุบันกาล	accept	accepți	acceptă	acceptăm	acceptați	acceptă
	ไม่สมบูรณ์	acceptam	acceptai	accepta	acceptam	acceptați	acceptau
	สมบูรณ์สามัญ	acceptai	acceptași	acceptă	acceptarăm	acceptarăți	acceptară
	อภิสมบูรณ์	acceptasem	acceptaseși	acceptase	acceptaserăm	acceptaserăți	acceptaseră
มาลาสมมุติ		eu	tu	el/ea	noi	voi	ei/ele
	ปัจจุบันกาล	să accept	să accepți	să accepte	să acceptăm	să acceptați	să accepte
มาลาสั่ง		—	tu	—	—	voi	—
	เชิงยืนยัน		acceptă			acceptați
	เชิงปฏิเสธ		nu accepta			nu acceptați

อ้างอิง

• “accepta”, in DEX online—Dicționare ale limbii române (Dictionaries of the Romanian language) (in โรมาเนีย), 2004–2026

ภาษาละติน

รากศัพท์ 1

การออกเสียง 1

• (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [akˈkɛp.ta]
• (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [atˈt͡ʃɛp.t̪a]

คำนาม

accepta (อักเกปตา) ญ. (สัมพันธการก acceptae); การผันรูปที่ 1

1. ส่วนของที่ดินที่ได้รับอนุญาตจากรัฐ

การผันรูป

First-declension คำนาม.

	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก	accepta (อักเกปตา)	acceptae (อักเกปตาเอ)
สัมพันธการก	acceptae (อักเกปตาเอ)	acceptārum (อักเกปต̄ารุม)
สัมปทานการก	acceptae (อักเกปตาเอ)	acceptīs (อักเกปตี̄ซ)
กรรมการก	acceptam (อักเกปตัม)	acceptās (อักเกปต̄าซ)
อปาทานการก	acceptā (อักเกปต̄า)	acceptīs (อักเกปตี̄ซ)
สัมโพธนการก	accepta (อักเกปตา)	acceptae (อักเกปตาเอ)

การออกเสียง 2

• (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [akˈkɛp.taː]
• (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [atˈt͡ʃɛp.t̪a]

คำนาม

acceptā (อักเกปต̄า) ญ.

1. อปาทานการก เอกพจน์ของ accepta (อักเกปตา)

อ้างอิง

• “accepta”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
• "accepta", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
• “accepta”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
• Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎, London: Macmillan and Co.
  • (ambiguous) having exchanged pledges, promises: fide data et accepta (Sall. Iug. 81. 1)
    
  • (ambiguous) after mutual greeting: salute data (accepta) redditaque
    
  • (ambiguous) wounds (scars) on the breast: vulnera adverso corpore accepta
    

รากศัพท์ 2

คำกริยา

acceptā (อักเกปต̄า)

1. บุรุษที่สอง เอกพจน์ ปัจจุบันกาล กรรตุวาจก มาลาสั่งของ acceptō (อักเกปโต̄)

รากศัพท์ 3

รูปกริยาขยาย

accepta (อักเกปตา)

1. การผันรูปของ acceptus (อักเกปตุซ):
   1. กรรตุการก เพศหญิง เอกพจน์
   2. กรรตุการก/กรรมการก/สัมโพธนการก เพศกลาง พหูพจน์

รูปกริยาขยาย

acceptā (อักเกปต̄า)

1. อปาทานการก/สัมโพธนการก เพศหญิง เอกพจน์ของ acceptus (อักเกปตุซ)