blow

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาอังกฤษ[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

blow (ปัจจุบันกาล สามัญ เอกพจน์ บุรุษที่สาม blows, ปัจจุบันกาล พาร์ทิซิเพิล blowing, อดีตกาล สามัญ blew, อดีตกาล พาร์ทิซิเพิล blown)

  1. พัด, โชย, รำเพย
  2. สูดจมูก
  3. เป่าลม, พ่นลม, เป่า
  4. ส่งจูบ
  5. (คำสแลง) พลาดโอกาส
  6. ขาด, ไหม้, ระเบิด
  7. เป่า (เครื่องดนตรี) ให้เกิดเสียง
  8. ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย
  9. ไปจาก

คำประสม[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

blow (พหูพจน์ blows)

  1. (คำไม่เป็นทางการ) ลมแรง
  2. การเป่า
  3. การตด