กช

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ตัดมาจาก บงกช, จากภาษาบาลี ปงฺกช (ดอกบัว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กด[เสียงสมาส]
กด-ชะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgòtgòt-chá-
ราชบัณฑิตยสภาkotkot-cha-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kot̚˨˩//kot̚˨˩.t͡ɕʰa˦˥./
คำพ้องเสียงกฎ
กด

คำนาม[แก้ไข]

กช, กช-

  1. ดอกบัว, โดยมากใช้เข้าคู่กับคำ กร เป็น กรกช
    ดุจบัวอันบานชู กชกรรณิกามาศ
    (สมุทรโฆษ)
    กรกชชุลีคัล
    (อิเหนาคำฉันท์)