ขอบ

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ขอบ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kɔ̀ɔp
	ราชบัณฑิตยสภา	khop
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰɔːp̚˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨡᩬᨷ (ขอบ), ลาว ຂອບ (ขอบ), ไทลื้อ ᦃᦸᧇᧈ (ฃ่อ̂บ), ไทใหญ่ ၶွပ်ႇ (ข่อ̂ป), พ่าเก ၵ︀ွပ︀် (ขอ̂ป์), อาหม 𑜁𑜨𑜆𑜫 (ขอ̂ป์)

คำนาม

ขอบ (คำลักษณนาม ขอบ)

1. ริมรอบ

   ขอบโต๊ะ

2. ริมที่ยกให้สูงขึ้นโดยรอบ

   ขอบสระ

   ขอบถนน

รากศัพท์ 2

คำกริยา

ขอบ

1. (ร้อยกรอง) ทดแทน

   ขอบแต่ขอมสักตั้ง

   (ลิลิตตะเลงพ่าย)

2. (ร้อยกรอง) ตอบ

   ภายในสองนางขอบ

   (ลิลิตพระลอ)

3. (ร้อยกรอง) รับ

   ธขอบคำความมนตรี

   (ลิลิตพระลอ)