ถวาย
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากเขมรเก่า ថ្វាយ (ถฺวาย), ថ្វាយ៑ (ถฺวายฺ), តវាយ (ตวาย), ត្វាយ៑ (ตฺวายฺ), ថ្វៃ (ถฺไว) หรือมอญเก่า တွာဲ (ตฺวาย); ร่วมเชื้อสายกับลาว ຖວາຍ (ถวาย), คำเมือง ᨳ᩠ᩅ᩻ᩣ᩠ᨿ (ถʹวาย), ไทลื้อ ᦏᦻ (ถาย)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ถะ-หฺวาย tʰ a – h ̥ w ā y | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | tà-wǎai |
| ราชบัณฑิตยสภา | tha-wai | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /tʰa˨˩.waːj˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ถวาย (คำอาการนาม การถวาย)
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]มอบให้
|
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมรเก่า
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมรเก่า
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษามอญเก่า
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษามอญเก่า
- สัมผัส:ภาษาไทย/aːj
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมืองในอักษรอักษรไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาคำเมือง