ผลาญ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ផ្លាញ (ผฺลาญ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨹᩖᩣ᩠ᨶ (ผลาน), ภาษาลาว ຜານ (ผาน)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ผฺลาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงplǎan
ราชบัณฑิตยสภาphlan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰlaːn˩˩˦/

คำกริยา[แก้ไข]

ผลาญ (คำอาการนาม การผลาญ)

  1. ทำลายให้หมดสิ้นไป
  2. บางทีหมายถึงทำลายทรัพย์สมบัติให้หมดสิ้นไป
    ผลาญพ่อผลาญแม่
    ทำลายทรัพย์สมบัติของพ่อแม่ให้หมดสิ้นไป

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]