พยาน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ពេជ្ញញាណ (เพชฺญญาณ), จากภาษาบาลี วิชฺชญาณ (ความรู้, ทักษะ); จากภาษาสันสกฤต विज्ञज्ञान (วิชฺญชฺญาน)

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พะ-ยาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpá-yaan
ราชบัณฑิตยสภาpha-yan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰa˦˥.jaːn˧/
คำพ้องเสียงพยาล

คำนาม[แก้ไข]

พยาน

  1. หลักฐานเครื่องพิสูจน์ข้อเท็จจริง
  2. ผู้ที่รู้เห็นเหตุการณ์หรือข้อเท็จจริงที่ใช้เป็นหลักฐานเครื่องพิสูจน์ได้

คำสืบทอด[แก้ไข]

  • ไทใหญ่: ၽျၢၼ်း (ผฺย๊าน)