รัฏฐาธิปไตย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

รัฐ +‎ อธิปไตย

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
รัด-ถา-ทิ-ปะ-ไตรัด-ถา-ทิบ-ปะ-ไต
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrát-tǎa-tí-bpà-dtairát-tǎa-típ-bpà-dtai
ราชบัณฑิตยสภาrat-tha-thi-pa-tairat-tha-thip-pa-tai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/rat̚˦˥.tʰaː˩˩˦.tʰi˦˥.pa˨˩.taj˧/()/rat̚˦˥.tʰaː˩˩˦.tʰip̚˦˥.pa˨˩.taj˧/()

คำนาม[แก้ไข]

รัฏฐาธิปไตย

  1. อำนาจสูงสุดของรัฐที่จะใช้บังคับบัญชาภายในอาณาเขตของตน

ดูเพิ่ม[แก้ไข]