สงสาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาสันสกฤต संसार (สํสาร), จากภาษาบาลี สํสาร

รูปแบบอื่น[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สง-สาน [เสียงสมาส]
สง-สา-ระ-
สัทอักษรสากล /soŋ˩˩˦.saːn˩˩˦/ /soŋ˩˩˦.saː˩˩˦.ra˦˥./

คำนาม[แก้]

สงสาร

  1. การเวียนว่ายตายเกิด, การเวียนตายเวียนเกิด
  2. โลก

รากศัพท์ 2[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สง-สาน
สัทอักษรสากล /soŋ˩˩˦.saːn˩˩˦/

คำกริยา[แก้]

สงสาร (คำอาการนาม การสงสาร หรือ ความสงสาร)

  1. รู้สึกเห็นใจในความเดือดร้อนหรือความทุกข์ของผู้อื่น, รู้สึกห่วงใยด้วยความเมตตากรุณา
    เห็นเด็ก ๆ อดอยากก็รู้สึกสงสาร
    เห็นเขาประสบอัคคีภัยแล้วสงสาร