สัตย์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต सत्य (สตฺย); เทียบภาษาบาลี สจฺจ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สัด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsàt
ราชบัณฑิตยสภาsat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sat̚˨˩/
คำพ้องเสียง

คำนาม[แก้ไข]

สัตย์

  1. ความจริง
    รักษาสัตย์
  2. คำมั่นสัญญา
    เสียชีพอย่าเสียสัตย์
    ลูกเสือให้สัตย์ปฏิญาณ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

สัตย์ (คำอาการนาม ความสัตย์)

  1. จริง, มักใช้เข้าคู่กับคำอื่น
    วาจาสัตย์
    สัตย์ซื่อ
    ซื่อสัตย์
    สัตย์จริง

ดูเพิ่ม[แก้ไข]