เขวี้ยง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

แผลงมาจาก ขว้าง

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เคฺวี่ยง
สัทอักษรสากล /kʰwia̯ŋ˥˩/

คำกริยา[แก้]

เขวี้ยง (คำอาการนาม การเขวี้ยง)

  1. ขว้าง, เอี้ยวตัวเบี่ยงแขนไปทางหลังแล้วซัดสิ่งที่อยู่ในมือออกไปโดยแรง