เขียด
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *kʰiətᴰ¹ᴸ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เขียด, ลาว ຂຽດ (ขยด), คำเมือง ᨡ᩠ᨿᨯ (ขยด), เขิน ᨡ᩠ᨿᨯ (ขยด), ไทลื้อ ᦵᦃᧆᧈ (เฃ่ด), ไทดำ ꪄꪸꪒ (ฃย̂ด), ไทขาว ꪂꪸꪒ, ꪂꪫꪸꪒ, ไทใหญ่ ၶဵတ်ႇ (เข่ต), ไทใต้คง ᥑᥥᥖᥱ (เฃ่ต), ᥔᥥᥖᥱ (เส่ต), พ่าเก ၵ︀ိတ︀် (ขิต์), อาหม 𑜁𑜢𑜄𑜫 (ขิต์), จ้วง viet (เหวียด), จ้วงแบบจั่วเจียง viet (เหวียด)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เขียด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kìiat |
| ราชบัณฑิตยสภา | khiat | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰia̯t̚˨˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]เขียด (คำลักษณนาม ตัว)
- ชื่อสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกหลายชนิด ในสกุล Rana วงศ์ Ranidae ในประเทศไทยมีหลายชนิด เช่น เขียดอ๋อง [R. nigrovittata (Blyth)] เขียดหลังขาว (R. limnocharis Gravenhorst)