เงือก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ŋɯəkᴰ(จระเข้), จากภาษาจีนยุคกลาง (“จระเข้”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເງືອກ(เงือก), ภาษาไทใหญ่ ငိူၵ်ႈ(งิู้ก), ภาษาอาหม 𑜂𑜢𑜤𑜀𑜫(งึก์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เงือก
สัทอักษรสากล /ŋɯa̯k̚˥˩/

คำนาม[แก้]

เงือก

  1. (เลิกใช้) งู
    ท้าวเสด็จเหนือวัวเผือก เอาเงือกเกี้ยวข้าง
    - ลิลิตโองการแช่งน้ำ
  2. สัตว์น้ำในนิยาย เล่ากันว่าท่อนบนเป็นคน ท่อนล่างเป็นปลา
  3. ชื่อนกในวงศ์ Bucerotidae ส่วนใหญ่ลำตัวสีดำ ปากใหญ่ อยู่รวมกันเป็นฝูงในป่าลึกเวลาบินเสียงดังมาก ขณะตกไข่ตัวเมียจะอยู่ในโพรงไม้ แล้วใช้เศษอาหารและอุจจาระปิดปากโพรงไว้ เหลือรูพอที่ตัวผู้จะหาอาหารมาป้อนให้ขณะกกไข่และเลี้ยงลูกอ่อนได้ ร้องเสียงดังมาก กินเนื้อสัตว์และผลไม้ มีหลายชนิด
  4. พะยูน

คำเกี่ยวข้อง[แก้]