เทวดา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต देवता (เทวตา), ภาษาบาลี เทวตา

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เท-วะ-ดา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtee-wá-daa
ราชบัณฑิตยสภาthe-wa-da
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰeː˧.wa˦˥.daː˧/

คำนาม[แก้ไข]

เทวดา (คำลักษณนาม ตน หรือ องค์)

  1. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์
    ในนรกมียมบาล ในสวรรค์มีเทวดา
    ท้องฟ้าไม่เป็นใจเลย เทวดาทำอะไรกันอยู่

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]