โสกันต์

ภาษาไทย

รากศัพท์

สก (“ผม”), จากเขมร សក់ (สก̍, “ผม”) + บาลี อนฺต (“ปลาย, ส่วนสุด”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		โส-กัน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǒo-gan
	ราชบัณฑิตยสภา	so-kan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/soː˩˩˦.kan˧/(สัมผัส)

คำกริยา

โสกันต์

1. (ราชาศัพท์) โกนจุก (ใช้แก่พระองค์เจ้าขึ้นไป)