ပေႃႈ
ภาษาไทใหญ่
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *boːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย พ่อ, ปักษ์ใต้ ผอ, อีสาน พ่อ, ลาว ພໍ່ (พํ่), คำเมือง ᨻᩬᩴ᩵ (พอํ่), เขิน ᨻᩳ᩵ (พอ่), ไทลื้อ ᦗᦸᧈ (พ่อ̂), ไทใต้คง ᥙᥨᥝ (โปว), อ่ายตน ပ︀ေ︀ႃ (ปอ̂), อาหม 𑜆𑜦𑜡 (ปอ̂) หรือ 𑜆𑜨𑜦𑜡 (ปฺวอ̂), จ้วง boh, ปู้อี boh, แสก ผ้อ
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /pɔː˧˧˨/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ป̄อ
- สัมผัส: -ɔː
คำนาม
[แก้ไข]ပေႃႈ • (ป้อ̂)
คำพ้องความ
[แก้ไข]- ဢူႈ (อู้)