ပဵင်း

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC bˠiæŋ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เพียง, ภาษาลาว ພຽງ (พย͢ง), ภาษาคำเมือง ᨻ᩠ᨿᨦ (พยง), ภาษาเขิน ᨻ᩠ᨿᨦ (พยง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦗᧂ (เพง)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ပဵင်း (เป๊ง) (คำอาการนาม တၢင်းပဵင်း)

  1. ราบ, แบน, เพียง, เสมอ, เท่า

คำพ้องความ[แก้ไข]