ပူင်ႇ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC pʰɨoŋ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨸᩫ᩠᩵ᨦ (ป็่ง), ภาษาอีสาน ป่ง, ภาษาลาว ປົ່ງ (ป็่ง), ภาษาไทลื้อ ᦔᦳᧂᧈ (ปุ่ง), ภาษาเขิน ᨸᩫ᩠᩵ᨦ (ป็่ง)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ပူင်ႇ (ปู่ง) (คำอาการนาม လွင်ႈပူင်ႇ)

  1. ผลิ, แตกยอด, งอก