ປົ່ງ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาลาว[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨸᩫ᩠᩵ᨦ (ป็่ง), ภาษาอีสาน ป่ง, ภาษาไทลื้อ ᦔᦳᧂᧈ (ปุ่ง), ภาษาเขิน ᨸᩫ᩠᩵ᨦ (ป็่ง), ภาษาไทใหญ่ ပူင်ႇ (ปู่ง)

คำกริยา[แก้ไข]

ປົ່ງ (ป็่ง) (คำอาการนาม ການປົ່ງ)

  1. ผลิ, แตกยอด, งอก
    ປັດຈຸບັນນີ້ ແມ່ນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ທີ່ໃບໄມ້ ພວມຂຽວອ່ອນ
    ปัดจุบันนี้ แม่นละดูใบไม้ป็่ง ที่ใบไม้ พวมขย͢วอ่อน
    ปัจจุบันนี้ เป็นฤดูใบไม้ผลิ ที่ใบไม้ กำลังเขียวอ่อน
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

เทียบภาษาไทย โป่ง

คำนาม[แก้ไข]

ປົ່ງ (ป็่ง)

  1. ที่สัตว์ป่าลงกินอาหารรวมกัน
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]