ဝူဝ်း
ภาษาไทใหญ่
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- ငူဝ်း (งู๊ว)
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ŋuəᴬ⁴ (Jonsson, 1991); เทียบจีนเก่า 牛 (OC *ŋʷɯ); ร่วมเชื้อสายกับไทย วัว หรือ งัว, คำเมือง ᨦ᩠ᩅᩫ (งว็), อีสาน งัว, ลาว ງົວ (ง็ว), ไทลื้อ ᦷᦇ (โง), ᦷᦞ (โว) หรือ ᦷᦣ (โฮ), ไทดำ ꪉꪺ (งัว), ไทขาว ꪉꪺ, ไทใต้คง ᥒᥨᥝᥰ (โง๊ว) หรือ ᥝᥨᥝᥰ (โว๊ว), อาหม 𑜆𑜥 (ปู) หรือ 𑜑𑜥 (หู)
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /woː˥/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: หฺว๊+โ-
- สัมผัส: -oː