𑜑𑜥
ภาษาอาหม
[แก้ไข]รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ŋuəᴬ⁴ (Jonsson, 1991); เทียบจีนเก่า 牛 (OC *ŋʷɯ); ร่วมเชื้อสายกับไทย วัว หรือ งัว, คำเมือง ᨦ᩠ᩅᩫ (งว็), อีสาน งัว, ลาว ງົວ (ง็ว), ไทลื้อ ᦷᦇ (โง), ᦷᦞ (โว) หรือ ᦷᦣ (โฮ), ไทดำ ꪉꪺ (งัว), ไทขาว ꪉꪺ, ไทใหญ่ ငူဝ်း (งู๊ว) หรือ ဝူဝ်း (วู๊ว), ไทใต้คง ᥒᥨᥝᥰ (โง๊ว) หรือ ᥝᥨᥝᥰ (โว๊ว)
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- 𑜆𑜥 (ปู)
คำนาม
[แก้ไข]𑜑𑜥 • (หู)
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *truəᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย หัว, คำเมือง ᩉ᩠ᩅᩫ (หว็), ลาว ຫົວ (ห็ว), ไทลื้อ ᦷᦠ (โห), ไทดำ ꪬꪺ (หัว), ไทใหญ่ ႁူဝ် (หูว)
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]𑜑𑜥 • (หู)