သဵင်

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ɕiᴇŋ); รากร่วมกับภาษาไทย เสียง, ภาษาคำเมือง ᩈ᩠ᨿᨦ (สยง), ภาษาลาว ສຽງ (สย͢ง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦉᧂ (เสง), ภาษาไทดำ ꪎꪸꪉ (สย͢ง), ภาษาไทใต้คง ᥔᥥᥒᥴ (เส๋ง), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜂𑜫 (สิง์)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

သဵင် (เสง)

  1. เสียง
    ႁူၼူၵ်ႇလႄႈဢမ်ႇၸၢင်ႈငိၼ်းသဵင်
    หูนู่กแล้อั่มจ้างงิ๊นเสง
    หูหนวกและได้ยินเสียงไม่ได้