သဵင်

ดูเพิ่ม: သင်, သင်ႇ, သိုင်ႇ, သိုၚ်, သိူင်ႇ, သုင်, သုင်း, သုၚ်, သူင်, သူင်ႇ, သဵင်ႈ, သ္ၚိ, သ္ၚု, သၚ်, သႅင်, သႅင်ႇ, ꩬိင်, และ ꩬဵꩼင်

ภาษาไทใหญ่

รากศัพท์

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siəŋᴬ¹ (Jonsson, 1991), จากจีนยุคกลาง 聲 (MC syeng); รากร่วมกับไทย เสียง, คำเมือง ᩈ᩠ᨿᨦ (ส‍ยง), ลาว ສຽງ (ส‍ยง), ไทลื้อ ᦵᦉᧂ (เสง), ไทดำ ꪎꪸꪉ (สย̂ง), ไทใต้คง ᥔᥥᥒᥴ (เส๋ง), อาหม 𑜏𑜢𑜂𑜫 (สิง์)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /sʰeŋ˨˦/
• เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ส๋+เ-ง
• สัมผัส: -eŋ

คำนาม

သဵင် • (เสง)

1. เสียง

   ႁူၼူၵ်ႇလႄႈဢမ်ႇၸၢင်ႈငိၼ်းသဵင်

   หูนู่กแล้อั่มจ้างงิ๊นเสง

   หูหนวกและได้ยินเสียงไม่ได้