ข้ามไปเนื้อหา

មាន

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาเขมร[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากเขมรเก่าสมัยก่อนอังกอร์ មាន៑ (มานฺ), មន៑ (มนฺ) (ปรากฏครั้งแรกประมาณปี ค.ศ. 478-677)

การออกเสียง[แก้ไข]

พยางค์ មាន
การแผลงเป็นอักษรโรมัน miən
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) /miən/

คำกริยา[แก้ไข]

មាន (มาน) (คำอาการนาม ការមាន)

  1. มี, เป็นเจ้าของ
  2. มี, ดำรงอยู่
  3. มีเงินทอง, มีฐานะร่ำรวย