ᥛᥫᥰ

ภาษาไทใต้คง

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯəᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เมือ หรือ เมื้อ, อีสาน เมือ, ลาว ເມືອ (เมือ), คำเมือง ᨾᩮᩬᩥᩋ (เมอิอ), เขิน ᨾᩮᩬᩨ (เมอื), ไทลื้อ ᦵᦙᦲ (เมี), ไทดำ ꪹꪣ (เม), ไทใหญ่ မိူဝ်း (เมิ๊ว)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /mə˥˧/

คำกริยา

ᥛᥫᥰ (เม๊อ̂) (อักขรวิธี 1963 ᥛᥫ̈)

1. (อกรรม) กลับคืน

   ᥛᥫᥰᥞᥫᥢᥰ

   เม๊อ̂เห๊อ̂น

   กลับบ้าน

ลูกคำ

• ᥛᥫᥰᥘᥫᥴ (เม๊อ̂เล๋อ̂)

อ้างอิง

• Luo, Y. (1999). A dictionary of Dehong, Southwest China. The Australian National University, Research School of Pacific and Asian Studies, Pacific Linguistics.