เมือ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *mɯəᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເມືອ (เมือ), ภาษาคำเมือง ᨾᩮᩥᩬᩋ (เมิออ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦙᦲ (เมี), ภาษาไทใหญ่ မိူဝ်း (เมิ๊ว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เมือ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmʉʉa
ราชบัณฑิตยสภาmuea
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mɯa̯˧/

คำกริยา[แก้ไข]

เมือ

  1. (ล้า) ไป, กลับ

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

เมือ (คำอาการนาม ก๋ารเมือ)

  1. ไป, กลับ
    เมื่อใดจะเมือบ้าน
    เมื่อไหร่จะกลับบ้าน

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

การใช้[แก้ไข]

  • สำเนียงฝั่งตะวันตกของภาคเหนือส่วนใหญ่ (เชียงใหม่, ลำพูน, แม่ฮ่องสอน) ออกเสียงว่า เมือ
  • สำเนียงฝั่งตะวันออกของภาคเหนือส่วนใหญ่ (เชียงราย, ลำปาง, พะเยา, แพร่, น่าน) ออกเสียงว่า เมอ

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

เมือ (อาการนาม การเมือ)

  1. กลับ