กรน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *klɤlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກົນ (ก็น) หรือ ຂົນ (ข็น), ภาษาไทใหญ่ ၶူၼ် (ขูน)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ กฺรน
สัทอักษรสากล /kron˧/
คำพ้องเสียง กรณฑ์

คำกริยา[แก้]

กรน (คำอาการนาม การกรน)

  1. หายใจมีเสียงดังในลำคอขณะหลับ เหตุลิ้นตกจุกคอหอย หรือลิ้นตกจุกคอหอยและลิ้นไก่กับเพดานอ่อนสั่น