กรน
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *klɤlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ກົນ (ก็น) หรือ ຂົນ (ข็น), อีสาน โกน, ไทใหญ่ ၶူၼ် (ขูน), จ้วง gyaen (จัน), จ้วงแบบจั่วเจียง gyoen (เจิน)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กฺรน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gron |
| ราชบัณฑิตยสภา | kron | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kron˧/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | กรณฑ์ | |
คำกริยา
[แก้ไข]กรน (คำอาการนาม การกรน)