ตก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *tokᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຕົກ (ต็ก), ภาษาไทลื้อ ᦷᦎᧅ (โตก), ภาษาไทใหญ่ တူၵ်း (ตู๊ก), ภาษาอาหม 𑜄𑜤𑜀𑜫 (ตุก์), ภาษาจ้วง doek

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtòk
ราชบัณฑิตยสภาtok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tok̚˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

ตก (คำอาการนาม การตก)

  1. พลัดลง, หล่นลง
    ตกบันได
    ตกต้นไม้
  2. ไหลลง, หยดลงมา
    ฝนตก
  3. ลดลง
    ฝีมือตก
    แรงตก
    พระอาทิตย์ตก
  4. ล่วงเข้าเวลา
    ตกเย็น
    ตกดึก
  5. เรียกสีที่ละลายออกหรือจางไปในเวลาซักหรือถูกแดดเป็นต้น ว่า สีตก
  6. อยู่ในภาวะที่ไม่น่าพอใจ
    ตกทุกข์
    ตกระกำลำบาก
    ตกยาก
  7. มาถึง
    ของที่สั่งตกมาแล้ว
  8. ออก
    คำสั่งตกแล้ว
    ตกลูก
  9. ขาดหายไป
    เขียนหนังสือตก
  10. ไม่ได้ขึ้นยานพาหนะเพราะไปไม่ทันหรือไม่มีค่าโดยสาร
    ตกรถ
    ตกเรือ
  11. ลดลงต่ำ เป็นอาการแสดงว่ากลัว ยอมแพ้ หรือหมดกำลัง เป็นต้น
    คอตก
    หัวตก
    หางตก

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ตก

  1. สำเร็จ
    แก้ตก
    ปลงตก
    คิดตก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตอ-กอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtɔɔ-gɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาto-ko
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tɔː˧.kɔː˧/

คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

ตก

  1. อักษรย่อของ ตาก (จังหวัด)