กระดูกอ่อน

ภาษาไทย

รากศัพท์

กระดูก +‎ อ่อน

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ cartilage (วิทย/แพทย/ทันต), gristle (แพทยศาสตร์ 6 ส.ค. 2544)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กฺระ-ดูก-อ่อน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	grà-dùuk-ɔ̀ɔn
	ราชบัณฑิตยสภา	kra-duk-on
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kra˨˩.duːk̚˨˩.ʔɔːn˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

กระดูกอ่อน

1. (แพทยศาสตร์, ทันตแพทยศาสตร์) เนื้อเยื่อยึดต่อตามโครงกระดูก โดยเฉพาะบริเวณที่กระดูกเสียดสีกัน ประกอบด้วยเมทริกซ์ ลักษณะคล้ายวุ้น พบได้ที่ใบหู ฝากล่องเสียง (ลิ้นปิดกล่องเสียง) และกล่องเสียง เป็นต้น

คำคุณศัพท์

กระดูกอ่อน

1. (สำนวน) ที่ยังไม่มีความจัดเจนในการต่อสู้

   นักมวยคนนี้กระดูกอ่อน ขึ้นชกครั้งแรกก็แพ้เขาแล้ว