กลืน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนเก่า (OC *qʰl'iːn, *qʰl'ɯːn); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກືນ (กืน)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺลืน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงglʉʉn
ราชบัณฑิตยสภาkluen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/klɯːn˧/

คำกริยา[แก้ไข]

กลืน (คำอาการนาม การกลืน)

  1. อาการที่ทำให้อาหารหรือสิ่งอื่น ๆ ที่อยู่ในปากล่วงลำคอ ลงไป
  2. ทำให้หายหรือสูญไป
  3. อดกลั้น
  4. ประสานกันหรือเข้ากันได้สนิทดี