กลืน

ดูเพิ่ม: กลั่น, กลั้น, กลิ่น, กลูน, กล่น, และ กูลั่น

ภาษาไทย

จากจีนเก่า 吞 (OC *qʰl'iːn, *qʰl'ɯːn); ร่วมเชื้อสายกับลาว ກືນ (กืน), จ้วงแบบจั่วเจียง ndwnj (เดิ้น/ดื้น, “กลืน”)

การแบ่งพยางค์		กฺลืน k ̥ l ụ̄ n
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	glʉʉn
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kluen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/klɯːn˧/^{(สัมผัส)}

กลืน (คำอาการนาม การกลืน)