ข้ามไปเนื้อหา

กัก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກັກ (กัก), ภาษาคำเมือง ᨠᩢ᩠ᨠ (กัก), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง gaeg (กั๊ก)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์กัก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgàk
ราชบัณฑิตยสภาkak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kak̚˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

กัก (คำอาการนาม การกัก)

  1. ไม่ให้ล่วงพ้นเขตที่กำหนดไว้, กำหนดเขตให้อยู่
  2. ยึดไว้, ไม่ปล่อยไป
  3. เก็บ, สะสม, รวบรวม

คำประสม

[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น

[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์

[แก้ไข]

กัก

  1. หยุดชะงัก

คำเกี่ยวข้อง

[แก้ไข]

ภาษาเลอเวือะตะวันตก

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *kaːk

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

กัก

  1. กิ่ง

ภาษาเลอเวือะตะวันออก

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *kaːk

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

กัก

  1. กิ่ง