กากภาษา

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต काकभाषा (กากภาษา); พิจารณาคร่าว ๆ เทียบเท่า กาก +‎ ภาษา

การแบ่งพยางค์		กา-กะ-พา-สา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gaa-gà-paa-sǎa
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ka-ka-pha-sa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kaː˧.ka˨˩.pʰaː˧.saː˩˩˦/^{(สัมผัส)}

กากภาษา

ชาติ กา
ลาง มาร นิรมิต อินทรีย์ เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. — คำพากย์รามเกียรติ์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๑