เศียร

ภาษาไทย

แผลงมาจาก ศิร, จากสันสกฤต शिरस् (ศิรสฺ); เทียบบาลี สิร

การแบ่งพยางค์		เสียน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǐian
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	sian
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/sia̯n˩˩˦/^{(สัมผัส)}

เศียร

หัว, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระเศียร
เศียรพระพุทธรูป

ทศกัณฐ์มีสิบเศียรยี่สิบกร
(เกมไพ่) เรียก ไพ่ตอง 3 ใบ พวก เดียว กัน แต่ไม่เหมือนกัน เช่น 3 คน 3 นก 3 ตา ว่า 1 เศียร